Poddanie kabli testowanym prądowi zawsze stanowi poważny problem w technologii wysokiego napięcia, zwłaszcza w przypadku długich odcinków kabli. Powodem tego jest konieczność sprzężenia mocy niezbędnej do przeprowadzenia testu, przy uwzględnieniu koniecznej izolacji względem obwodu wzbudzenia. Ponadto w przypadku zastosowań prądu stałego przydatne jest również testowanie prądem stałym, co nadal jest bardzo skomplikowane przy użyciu obecnie stosowanych metod.

Jasno określone kody dynamiki strukturalnej wykorzystywane do symulacji zderzeń, obróbki metali i eksplozji wymagają zoptymalizowanych aktualizacji rozwiązań w celu uzyskania wysoce wydajnych obliczeń procesów przejściowych. Aby to osiągnąć, liniowe kody elementów skończonych wykorzystują koncentrację masy, zredukowaną kwadraturę i stabilizację klepsydrową. Konkurencyjna technologia wyższego rzędu – z potencjałem dostarczania bardziej efektywnych symulacji – nie został jeszcze zrealizowany.

Oprócz zabezpieczeń i możliwości działania w złych warunkach pogodowych, wymagania energetyczne komputerów stanowią przeszkodę utrudniającą wprowadzenie pojazdów autonomicznych do bardziej złożonych zastosowań.